آن شب علی(ع) فضا را،معراج آه میکرد
روز ستمگران را، شام سیاه میکرد
اسماء به جسم زهرا، آهسته آب میریخت
مولا طواف جسم، آن بی پناه میکرد
- ۱ نظر
- ۲۳ اسفند ۹۲ ، ۱۵:۰۷
- ۱۸۸۴ نمایش
آن شب علی(ع) فضا را،معراج آه میکرد
روز ستمگران را، شام سیاه میکرد
اسماء به جسم زهرا، آهسته آب میریخت
مولا طواف جسم، آن بی پناه میکرد
ای سند نجات من ولایت تو یا رضا
صحن نو و عتیق تو کعبه و کربلا رضا
دلم بود به یاد تو مدینة الرضا رضا
زیارتت به دین من زیارت خدا رضا
تو و کرامتت مرا ز خود مکن جدا، رضا
رضا رضا رضا رضا رضا رضا رضا رضا
خـــاطراتش قشــنگ و زیبا بود
عطر سیب و اقاقیا می داد
روزهای خوشش دگرگون شد
گـــذرش تــا بـه کـــربلا افتــاد
در دنیایی که همه به نوعی در حال زمینگیر شدن و زمینی
شدن هستند و به خانهای و کاشانهای و زن و فرزندی در نوع حلال خود و در
نوع غیر حلال خود دلبسته و مشغول به هزاران بازی این چرخ گردون شدهاند،
هستند جوانمردانی از تبار علی (ع) که در وسط جاذبههای دنیوی و از کنار
سواحل مدیترانه برخاستهاند و از زن و فرزند و همه خوشیهای حلال و حرام
دنیا عبور کردهاند.
بازخوانی ترور ناموفق رهبر معظم انقلاب در تیرماه 60
شهادت جانسوز اَباالحُجّه
امام حسن عسکــــــری علیه السلام تسلیت باد.
23 ذی القعده سالروز شهادت جانسوز امام رضا علیه السلام
تسلیت باد
دلخسته ام...هوای خراسانم آرزوست...
آسمان زیر پرت بود زمین افتادی
یک عبا روی سرت بود زمین افتادی
نه صدای تو به گوش کسی آن روز رسید
نه کسی دور و برت بود زمین افتادی
صورتت خاکی و دستار و عبایت خاکی
مادرت در نظرت بود زمین افتادی
«زهر از جان تو آقا جگرت را می خواست»
آتشی بر جگرت بود زمین افتادی
ناله می کرد جوادت به سرش می زد آه
اشک در چشم ترت بود زمین افتادی
مثل یک مار گزیده به خودت پیچیدی
خوب شد که پسرت بود زمین افتادی
ولی افسوس به میدان دل خون برد حسین
نیزه از پشت زدند و به زمین خورد حسین