طرح های زیبایی هستن... ببینید:
- ۳ نظر
- ۳۱ ارديبهشت ۹۳ ، ۱۱:۱۵
- ۱۵۶۵ نمایش
ترویج خیانت و زندگی مثلثی و چندگانه که هر فردی به نوعی علاقمند به نفر سومی غیر از همسر خود است و همه به یکدیگر خیانت می کنند، در این سال ها به روال برنامه های ماهواره ای تبدیل شده و آن ها در تلاشند این پدیده زشت را کاملا عادی و طبیعی نشان دهند.
قرار ملاقاتمان در مدرسه علوی آیت الله گلپایگانی واقع در خیابان امام خمینی(ه) قم بود. در چوبی اتاق مدیر را زدم و وارد شدم. جوانی ساده پوش و لاغراندام که در صندلی انتهایی اتاق نشسته بود؛ توجهم را بیشتر جلب میکرد. نامش «ابوحسن حلّی» بود.
یکی از مباحث مهم کلامی در اسلام بحث جبر و اختیار است که زمانی معرکهی آرا در بین متکلمین بوده و فرق مختلف نیز هر کدام با توجه به مبانی و استدلالهای خود تابع جبر، اختیار یا امری بین این دو بودهاند. برخی از بزرگان فرقهی صوفیه نیز، با طرح بعضی مطالب به گونهای سخن راندهاند که گویی انسان را در افعال خود مجبور میدانند و در این میان بعضی از ایشان نیز بر این نکته تصریح دارند.
ابوالمفاخر یحیی باخرزی، صوفی نامدار قرن هشتم هجری، انسان را مجبور میپندارد و بر این عقیده در دایرهی تصوف و بین بزرگان آن قائل به اجماع میشود و این طور مینویسد که؛ مشایخ را اتفاق است بر آنکه افعال بندگان[۱] سبب سعادت و شقاوت نیست.[۲] این کلام، برخلاف نص صریح آیات قرآن است که فعل و کار و عمل انسانها را زمینه و مقدمهی بهشت و دوزخ بیان میدارد!
لعیا زنگنه در برنامه تلویزیونی سه ستاره شبکه سه سیما با مطرح کردن سخنانی قابل توجه گفت: در بسیاری از پروژه های سینمایی و برنامه های تلویزیونی با زنان ما که در فرهنگ حضرت فاطمه (سلام الله علیها) رشد کرده اند فاطمه گونه رفتار نمی شود.
این بازیگر سرشناس تلویزیون گفت: ما در کشوری بزرگ شده ایم و در فرهنگی رشد کرده ایم که در آن دختر پیغمبر، خصوصیات مادر پیامبر را دارد و در آن جایگاه یک زن هسته ی دین دانسته می شود.
وقتی از فرقهی تصوف نام برده میشود، آشنایان با این مسلک و مطلعین راجع به عقاید، افکار و منش ایشان میدانند که باید بین تصوف کهن و قدیمی و روشهای صوفیانهی فعلی و متأخر، حد و مرزی قائل شد.
با وجود همهی تلاشی که سلاسل امروزی انجام میدهند که خود را منتسب به قدما کنند و خود را از ایشان و ایشان را الگوی خود معرفی نمایند؛ که در این راه یداً به ید بودن شجره و سلسله را نیز شرط میدانند؛ با این وجود، کنکاش در کتب معتبر صوفیه و شرح حال قدما و بزرگان تصوف نشان میدهد که تفاوت آشکاری بین راه و روش صوفیانهی قدیم و تصوف جدید و معاصر است.